Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim

Subscribe to our newsletter

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam
[contact-form-7 id="9582" html_class="default"]

คนแกร่งเดินด้วยขา คนล้าเดินด้วยใจ บุกแลนด์มาร์คแห่งใหม่ “จุดชมวิวเกาะห้อง”

สมมุติว่าคุณกำลังปีนเขา เป้าหมายคือยอดสูงสุด แต่เมื่อมาถึงกลางทางก็เริ่มล้า และคิดว่าคงเดินต่อไปไม่ไหว

คุณจะทำอย่างไร ….จะหันหลังกลับลงไป หรือกลั้นใจเดินต่อ

จริงๆ มันก็แล้วแต่สภาพ เพราะไม่รู้ว่า คำว่า “ไม่ไหว” จนต้อง “ถอดใจ” ในความหมายของใครมันก็คงไม่เท่ากัน

ด้วยสภาพที่อ่อนล้าและกำลังแข้งขาที่ไม่ค่อยได้ออกแรงนัก ทำให้การเดินขึ้นบันได 419 ขั้น ในวันที่แดดเปรี้ยงเป็นไปด้วยความทุลักทุเล แอบตำหนิตัวเองกับสัมภาระที่หอบหิ้วมาเต็มบ่า แต่กลับไม่มีน้ำเปล่าติดมาสักหยด

นี่ไม่ใช่เส้นทางการขึ้นเขาอันหฤโหด ระยะกว่า 200 เมตรนี้ ไร้ซึ่งความท้าทายของนักผจญภัย แต่สำหรับคนที่ร้างจากการออกกำลังกายมาระยะใหญ่ ถือว่าหนักเอาการ

กระบี่วันที่ฟ้าเป็นใจ (บริเวณเกาะผักเบี้ย)

ครึ่งวันเช้าเราและคณะลงเรือสปีดโบ๊ทจากท่าเรือหาดนพรัตน์ธาราไปเที่ยวชมยังเกาะต่าง ๆ ทั้งเกาะผักเบี้ย เกาะเหลาลาดิง แวะเข้าเกาะห้องลากูน จนมาเที่ยงที่ชายหาดบริเวณเกาะห้อง ใครที่ไม่เดินขึ้นเขาก็แวะชิลล์กับบรรยากาศ จะเล่นน้ำหรือแกะกล่องอาหารเที่ยงมาเติมพลังกันก่อนก็ไม่มีใครว่า แต่ “สายลุยค่ะ” ต้องไปต่อ

เดินมาจนสุดหาดที่เกาะห้อง เราจะเห็นบันไดระแนงเหล็กช่วงสั้นๆ เป็นจุดเริ่มต้น ดูแล้วไม่หนักหนา แต่ก็ไม่รู้ว่าระยะทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ก่อนจะลิงโลดขึ้นไปต้องลงทะเบียนกับเจ้าหน้าที่ที่รอเก็บข้อมูลคนขึ้น-ลงเขาเสียก่อน

ขึ้นมาไม่กี่ขั้นก็มองเห็นความงามเบื้องล่าง ใครที่ไม่อยากเดินเหนื่อย จริงๆ แค่จุดนี้ก็ว่างามมากแล้ว

จากแรกเริ่มที่เห็นว่าบันไดที่ไต่มาเป็นแค่ช่วงสั้นๆ  แต่มันก็เลี้ยวไปเลี้ยวมา รู้ตัวอีกทีก็น่าจะครึ่งทางเพราะเป็นลานกว้างให้หยุดหอบ คนที่เดินสวนมาบอกว่า “ไม่ไกลแล้ว”  แอบนึกในใจ “400 ขั้นอะไร ถึงนานขนาดนี้”

มีลานไว้หยุดพัก แฝงตัวชื่นชมธรรมชาติอยู่นาน ทั้งที่จริงคือแอบหอบ

ได้ภาพระหว่างทางมาเยอะ เพราะแอบหอบแบบไม่ให้เสียฟอร์ม ทั้งๆ ที่ไม่มีใครเดินด้วยเลย

กำลังจะถอดใจแล้ว ณ จุดนี้

ยิ่งสูงยิ่งก้าวช้า ต้องเสียเวลาหยุดพักเป็นระยะ ช่วงสุดท้ายที่คนเดินสวนลงมาบอกว่า “จะถึงแล้ว” ก็ยังนึก  “จะเชื่อได้หรือ” แม้จะเริ่มมองเห็นทะเลกว้าง เกาะแก่งกระจายไปทั่ว แต่ตอนนั้นมันโฟกัสอยู่กับเรี่ยวแรงที่อ่อนล้า พร้อมคำถามว่า “จะเอายังไงต่อ” เหมือนจะยอมถอดใจ เดินกลับไป ทั้งๆ ใกล้จะถึงจุดหมาย

ก่อนจะถึงยอดสูงสุด

ด้วยเวลาเที่ยงที่แดดเปรี้ยงจนแทบละลาย คำว่าหน้ามืดตาลายกำลังถามหา นึกหน้าเพื่อนพี่น้องที่หมั่นออกกำลังกาย หากได้รู้ได้ยินเสียงบ่นครานี้ คงได้ทีล้อกันสนุกปาก ไหนจะพรรคพวกด้านล่างที่เตือนแล้วว่าให้พกน้ำดื่มขึ้นมาด้วย หันมองคนอื่นที่เดินขึ้นมาแบบตัวปลิว ทำไมถึงดูง่ายดายขนาดนี้

และแล้วก็ฮึด…ลากขาลากใจที่กองหรากับพื้นไปตามทางจนถึงจุดสูงสุดในไม่ช้า แดดเปรี้ยงๆ กับระแนงเหล็ก ทำหน้าที่เหมือนเตาย่างเนื้อที่หมักซอสเหงื่อมาอย่างดี ลานเล็กๆ บนนั้นมีพื้นที่ไม่มากนัก และด้วยความร้อนระอุ ก็ไม่มีใครอยากยืนทนอยู่นาน

ยื่นเลนส์ลงไปถ่ายภาพขณะที่มือยังสั่น ลั่นไปไม่กี่แชะ แล้วเดินลากใจขี้แพ้ ไม่อยากเหลียวแลความงามใดๆ สู่พื้นล่าง

ตอนนั้นไม่รู้ ไม่อิน แต่กลับมามองภาพถ่าย ทำให้อยากกลับไปอีก (จริงๆ)

ภาพตอนขากลับ ที่ยังคงหยุดพักเป็นระยะ เป็นความล้าที่ชิลล์ดีจริงๆ

ถึงกับไม่อยากกินข้าวกินปลา นั่งนิ่งเหมือนหมาลืมเจ้าของ ดีหน่อยที่ร้านค้าบนเกาะเอื้อเฟื้อน้ำแข็งมาให้ครึ่งแก้วโดยไม่คิดเงิน ได้ดื่มน้ำเย็นๆ ซ่าๆ ปลอบใจตัวเองว่าเหนื่อยเป็นบ้า แต่คง “ไม่มีใครรู้หรอก”

ครึ่งวันบ่ายจึงกลายเป็นดาราหมดคิว ไม่หิว ไม่เริงร่า แต่ก็เริ่มฟื้นด้วยสายตาอีกครั้งเมื่อได้เห็นหาดขาวๆ น้ำไสๆ ที่เกาะปอดะ และทะเลแหวก แต่วันนี้เรือของเรามาเร็วเกินไป บนเกาะเพิ่งเริ่มเห็นแนวสันทรายเพียงแหวกเดียว เวอร์ชั่นเต็มมันต้อง 3 เกาะ 2 แหวก แต่ผู้คนที่เดินไปเดินมา ไม่เห็นมีทีท่าผิดหวัง แถมยังยิ้มสดชื่นกันแทบทุกคน

บางครั้งเราก็ต้องเก็บความสุขของผู้อื่นมาเป็นแรงใจ หากไม่มัววุ่นวายตีโพยตีพายกับตัวเอง คงได้ชื่นใจบนบนยอดเขาเกาะห้อง….ที่สวยสดงดงามจนไม่มีที่ติ

หมายเหตุ : การเดินขึ้นบันไดไปสู่จุดชมวิวเกาะห้อง เป็นความเหนื่อยส่วนบุคคล แต่คนที่มีโรคประจำตัว หรือผู้สูงอายุ ก็ควรพิจารณากันเป็นพิเศษ

เที่ยวจนล้า กลับไปหาที่พักดีๆ ที่อ่าวนางกันได้ https://www.meetthinks.com/krabi-la-playa-resort/

Post a comment

19 + eighteen =